25 lutego 1918

Zabójstwo.

Jan Gawroński, robotnik kolejowy, przed kilku miesiącami zapoznał się z 18-letnią Zofją Izbicką, trudniącą się wraz z matką, Marjanną Dąbrowską („rezerwistka”) i 5-letnim bratem Wacławem uliczną sprzedażą pieczywa i wkrótce oświadczył się o jej rękę, ale spotkał się z odmową.

Od tej pory Gawroński nawiedzał mieszkanie Dąbrowskiej przy ul. Radzymińskiej nr 63 coraz rzadziej, nie przestając jednak czynić dalszych zabiegów o względy Izbickiej. Stwierdziwszy ostatecznie, że jest niemile widziany, Gawroński postanowił zemścić się i zamiar swój wykonał.

 

Po wyjściu z Izbicką i jej koleżanką, Felicją Nowakowską, na spacer, gdy znaleźli się na rogu ul. Radzymińskiej i Łomżyńskiej, Gawroński znienacka ugodził Izbicką nożem i w lewą skroń i ramię. Dziewczyna z krzykiem pobiegła w stronę domu, wołając ratunku, i na schodach do swego mieszkania padła martwa.

 

Zbrodniarz zbiegł.

 

Kurjer Warszawski, 12-02-1918

Aby dodać komentarz prosimy o zalogowanie się.