29 października 1920

Szef sztabu generalnego Legionów Polskich.

Portretu nie podajemy ze względów cenzuralnych.

 

Kapitan, Włodzimierz Zagórski,

urodzony w St. Martin Lanbosque, we Francyi w r. 1882. Syn majętnej rodziny wczesną młodość spędził na wojażach zagranicznych —zwiedził Włochy, Francyę, Niemcy i Anglię. W r. 1889 osiedlił się w Krakowie, gdzie uczęszczał do gimnazyum III. Sobieskiego, które chlubnie ukończył. Po maturze udaje się na studya do Akademii wojskowej w Wiedniu, gdzie utrzymuje stopień porucznika.

 

 

W tym charakterze przydzielony zostaje do artyleryi we Lwowie. Tu w ciągu czteroletniego pobytu dzięki zaletom towarzyskim i wybitnym zdolnościom militarnym, zyskuje sympatyę nie tylko towarzyszy broni, ale i lwowskiej society. Już wówczas przepowiedziano mu świetną karyerę wojskową. Odpowiedział też w zupełności pokładanym w nim nadziejom.

 

Następnie wstępuje do Akademii wojennej w Wiedniu, gdzie przez lat trzy z zapałem oddaje się studyom z zakresu wojskowości. Awansuje na nadporucznika i w tym stopniu w r. 1910 przybywa do Krakowa. W mieście naszem służy przez rok blisko przy 24 brygadzie piechoty, puczem na skutek wyższego rozkazu, wraca do naddunajskiej stolicy, gdzie w sztabie generalnym przydzielono mu niezmiernie ważny resort w biurze wywiadowczem i posunięto do rangi kapitana. Dla wyuczenia się języka rosyjskiego, wysłano kap. Zagórskiego do Petersburga i Moskwy w czasie swojego pobytu w stolicach carskiego imperum, miał dzisiejszy szef sztabu Legionów, doskonalą sposobność dokładnego zaznajomienia się ze sprawami rosyjskiemi. Dzisiaj w kołach wojskowych uchodzi kap. Zagórski za jednego z najwybitniejszych i gruntowych znawców stosunków i ustroju Rosyi.

 

Z dziedziny spraw rosyjskich ogłosił kap. Zagórski szereg interesujących z punktu widzenia wojskowego, kulturalnego i naukowego, publikacyj. Najważniejszem i głęboko pomyślanem, jest dzieło w języku niemieckim (w druku będące): „Agrarna reforma Stolypina i jej skutki na prądy rewolucyjne w Rosyi".

 

Oprócz publikacyj z zakresu spraw rosyjskich znane są rozliczne studya wojskowo-polityczne, ogłoszone przez kapitana Zagórskiego w fachowych czasopismach wojskowych, a zwłaszcza prace w „Streffleurs Militarische Zeitschrift". Źródłowa pracą p. t. „Konflikt perski w r. 1912 do 1913" — i inne, zyskały kap. Zagórskiemu w kołach fachowych sławę pierwszorzędnej siły naukowej. Toteż niebawem ofiarowano mu w wiedeńskiej Akademii konsularnej, katedrę nauk wojskowych, którą zajmował się aż do chwili ostatnich.

 

Z ogromnem zainteresowaniem śledził kapitan Zagórski rozwój i postępy powietrznej żeglugi, a nawet sam odbył kilkumiesięczny kurs awiatyczny w Wiedniu.

 

Pomimo nawału zajęć urzędowych kap. Zagórski z zamiłowaniem studyował prawo na wszechnicy wiedeńskiej.

 

Z końcem ubiegłego miesiąca, przybył kap. Zagórski do Krakowa, i tu objął niezwykle trudny, a odpowiedzialny posterunek szefa sztabu generalnego Legionów polskich.

 

Znakomite uzdolnienie, głęboka wiedza strategiczną i wszechstronne wykształcenie szefa sztabu, Zagórskiego, rokują jak najlepsze operacye naszych Legionów.

 

Tomasz Pluta.

 

Ilustrowany Kuryer Codzienny, 17-09-1914