29 listopada 1920

Tragiczna śmierć komendanta etapowego oddziałów strzeleckich.

Dnia 18 września o godz. 10 rano zginął oficer legionista Stanisław Krynicki; utonął w Wiśle, szukając przejścia brodem dla walczącego oddziału naszego wojska.

 

Stanisław Krynicki, lat 26, Lwowianin, brał udział od 1909 roku w organizacyach, przygotowujących się do walki zbrojnej przeciw Rosyi. Fachowe studya historyczne i geograficzne łączył od długich lat z wojskowemi, zdobywając sobie niezmordowaną pracą wiedze oficera wyższego. Owocem pierwszych była dysertacya doktorska o „Armii warszawskiej 1809-12 (w rękopisie przedłożona w Seminaryum historycznem prof. Finkla), która zdaniem znawców zajmie wybitne stanowisko wśród dotychczasowych prac polskich z zakresu wojskowości i wojny, rozpoczęta rzecz o „Wpływie terenu na działania wojenne w roku 1863". Dzięki wykształceniu wojskowemu był autorem „Ustawy Strzeleckiej", współpracownikiem „Regulaminu wojsk pieszych", współredaktorem miesięcznika „Strzelec", w którym pod pseudonimem Tymkowicza zamieszczał fachowe artykuły. W pracy organizatorskiej wyszczególnił się zwłaszcza, stwarzając wśród trudnych warunków oddział robotniczy we Lwowie i oddział żeński Związku Strzeleckiego.

 

 

Po wybuchu wojny objął ś. p. Krynicki Pełne odpowiedzialności stanowisko komendanta etapowego polskich oddziałów strzeleckich w Krakowie poczem pracował w Departamencie Wojskowym N. K. N.; nalegał jednak na zwolnienie go z posterunku rwąc się do służby w polu. W kilka dni zaledwie po wyjeździe do pułku, traf pozbawił polskie Legiony jednego z najdzielniejszych oficerów, najlepiej fachowo wykształconych, a zarazem człowieka o niepospolitym umyśle i sercu, inicyatywie i energii niewyczerpanej. Strata dla Legionów tem cięższa, że Ś. p. Krynicki zginął u progu swego zawodu, dla którego z zapałem i talentem się sposobił, padł w zaraniu swoich czynów.

 

Ilustrowany Kuryer Codzienny, 24-09-1914

Aby dodać komentarz prosimy o zalogowanie się.