25 października 1921

Akademia Sienkiewiczowska.

 

Hołd pamięci Henryka Sienkiewicza złożył wczoraj w południe teatr im. J. Słowackiego uroczystą „akademią", na którą pospieszyła doborowa publiczność. Żałobna manifestacya miała przebieg poważny. Czczono Sienkiewicza jego własnemi słowami, recytaeyą, najpiękniejszych fragmentów z jego dziel, którą podzielili między siebie pp. Jarezewska i Solska, Feldman, Jednowski, Nowakowski i Stanisławski. Na początku zaś akademii dyr. Grzymala-Siedlecki w,słowach prostych, a polnych szczerego pietyzmu określił znaczenie mistrza w stosunku do teatru.

Wpływ Sienkiewicza Lnie jest bezpośredni przez sztuki napisane, ale oddziałał on na teatr stworzeniem pewnych kanonów polskości, które fantazyj aktorów poddają gotowe formy, gdy i-daje o sceniczne wcielenie typów historycznych. Tak, jak Matejko nauczył aktora noszenia polskiego kostyumu, tak Sienkiewicz nauczył go polskiego temperamentu. Niektórych dzieł Słowackiego nie można pomyśleć w realizacyj teatralnej bez nauk, które stały się własnością ogółu polskiego, po czytaniu „Trylogij". Głębokie i pełne oryginalnych myśli przemówienie swoje zakończył dyr. Siedlecki, sławiąc niedościgniony wzór piękności mowy polskiej, pozostawiony przez zmarłego mistrza narodowi w spuściźnie po wieczne czasy.

 

Dochód ze wstępów na akademię przeznaczono na rzecz lozańskiego komitetu ratunkowego dla ofiar wojny w Polsce.

 

Ilustrowany Kuryer Codzienny, 05-12-1916

 

Aby dodać komentarz prosimy o zalogowanie się.