16 listopada 1918

Ś. p. dr. Leopold Tabaczyński.

Zmarły dnia 13 października ś. p. dr. Leopold Tabaczyński, syn Jana i Tekli z Rudnickich, urodził się na Kujawach, w Radczu Wielkim, d. 16 listopada 1840 r. Wykształcenie średnic pobierał w Chełmie i Trzemesznie, uniwersyteckie zaś w Berlinie, W r. 1863 przerwał studja i wstąpiwszy do partji Taczanowskiego, uczestniczył w potyczkach pod Kołem, Pyzdrami i Ignacewem w walce o niepodległość naszej ojczyzny. Po ukończeniu studjów i uzyskaniu stopnia lekarskiego, uczęszczał na kliniką w Wiedniu, Paryżu i Londynie, kształcąc się w umiłowanym szczerze zawodzie. W Warszawie przez lat parę zajmował posadę prosektora anatomji patologicznej w ówczesnej szkole głównej. W r. 1870 odebrał z dzierżawy rodzinny majątek Racięcin i poświęcił się tak pracy na roli jak również praktyce lekarskiej, gdzie wkrótce zasłynął jako znakomity djagnosta i chirurg; ważną też zasługą ś. p. Tabaczyńskiego było, że zdołał w krótkim czasie rozbudzić wśród włościan wiarę w pomoc lekarską.

W r. 1877 zawarł związki małżeńskie z Władysławą Znanicką z Ks. Poznańskiego i odtąd gościnny dom w Racięcinie a potem w nabytym w Piotrkowie Kujawskim jednoczył liczne grono bliższej i dalszej rodziny i sąsiedztw, tak z okolicy, jak graniczącego Księstwa. Po długich latach usilnej i owocnej pracy, oddawszy majątki dzieciom, przeniósł się do Warszawy, a zaniechawszy praktyki lekarskiej, jako człowiek wysoko wykształcony szczerze interesował się wszelkiemi kwestjami społecznemi a gdy jutrzenka wolności zabłysła serdecznie w rozmowach z młodszem pokoleniem cieszył się nadzieją połączenia i odrodzenia ukochanej Ojczyzny. Zostawiając specjalnemu pióru ocenę lekarskiej i naukowej działalności, ś. p. dr. Tabaczyńskiego, te kilka słów wspomnienia poświęcam jako człowiekowi wielkiego serca i prawemu obywatelowi kraju. Cześć jego pamięci!

 

Świat: pismo tygodniowe ilustrowane, 26-10-1918

Aby dodać komentarz prosimy o zalogowanie się.