17 grudnia 1918

Jak państwo powinno chronić ludność przed puchliną głodową?

Wiedeń, 9 lipca.

Na zaproszenie generał-gubernatorstwa serbskiego wygłosił przed kilku dniami w Belgradzie znany internista, profesor niemieckiego uniwersytetu w Pradze r. dw. dr Jakach odczyt na aktualny temat: „W jaki sposób powinno państwo chronić ludność przed puchliną głodową?"

 

Prelegent zaznaczył, iż w roku 1917 zachorowało w Czechach 22.842 osób na puchlinę głodową, a śmiertelność wynosiła wówczas 4'5 procent; z tego przypadło na przemysłowe okręgi niemieckie 19.651 zachorowań, z pośród których było 5'22 procent wypadków śmierci; w czeskich okręgach rolniczych byto 3191 zachorowań, z czego 0'06 procent wypadków śmierci.

 

Dr Jakach podniósł, iż właściwe puchlina głodowa nie powinna się pojawiać, ponieważ państwo ma obowiązek troszczyć się o to, aby każdy mógł otrzymać niezbędną do utrzymania życia ilość kaloryi (minimum 1400, przy lekkiej pracy 1935, przy ciężkiej 2365 kaloryi).

 

Z tego wynika na przyszłość obowiązek państwa prowadzenia - celowej polityki aprowizacyjnej. Dawniej przygotowując się do wojny, gromadziło państwo wielkie ilości karabinów, armat i amunicyi; w przyszłości przede wszystkiem dbać musi o „zaopatrzenie" w środki żywności.

 

Państwo musi dbać w przyszłości o to, aby nieposiadający własnego majątku, albo też niezdolni do pracy z powodu choroby lub kalectwa obywatele otrzymywali na koszt państwa odpowiednią ilość pożywienia, niezbędną do do utrzymania zdrowai i sił do pracy.

 

Również obowiązkiem państwa jest troska, aby w jego krajach uprawione odpowiednią do liczby ludności ilość zboża, owoców strączkowych i jarzyn. Państwo także starać się powinno o taką organizacyę chowu bydła, aby ludność była dostatecznie zaopatrzona w mięso i tłuszcze.

 

Producenci powinni niezbędnych do wyżywienia ludności produktów dostarczyć po ustalonych przez państwo cenach w odpowiedniej ilości. Dopiero pozostała reszta zapasów może być wyłączoną z pod zajęcia i powstawianą wolnemu handlowi.

 

Państwo powinno wybudować wielkie spichrze na magazynowanie nadmiaru zboża w latach urodzaju. Te zapasy zboża możnaby w okrasie nieurodzaju rozdzielać między ludność, aby ją uchronić od głodu a strasznej klęski puchliny głodowej.

 

Ilustrowany Kuryer Codzienny, 11-07-1918

Aby dodać komentarz prosimy o zalogowanie się.