11 sierpnia 1920

„Akropolis” St. Wyspiańskiego.

Jak corocznie, uczyni scena im. Jul. Słowackiego zadość tradycyj uroczystego uczczenia rocznicy listopadowej, łącząc ją obecnie z hołdem dla Wyspiańskiego w dziewiątą rocznicę zgonu. Dostrajając te uroczystości do ogólnego teraz nastroju wybrała dyrekcya dzieło, jedyne w twórczości piewcy tragedyi narodu, brzmiące akordem wiary i ufności. Obecne warunki nie pozwalają na wystawienie całości „Akropolis" ujrzymy więc tylko dwa akty I i IV; łączą się one jednak w konsekwentną całość i bodaj wo fragmentach pozwolą zobaczyć nam tą pieśń „Zmartwychwstania" autora „Wesela".

Dziełu Wyspiańskiego nadaje nasza scena najświetniejszą oprawę, dekoracye obok części pozostałych po śp. Spitziarze przygotowuje nowe p. Z. Wierciak. Próby pod kierunkiem reżysera p. Leonarda Bończy dobie-gają końca.

 

Wieczorem dopełni „Kazimierz Wielki" Juliana U. Niemcewicza, skrócony i uzupełniony oryginalnemi wstawkami przez znanego poetę i autora dramatycznego p. Józefa Wiśniowskiego. Atrakcyjne to widowisko przedstawia moment premiery sztuki Niemcewicza na teatrze króla Stanisława Augusta w rocznicę konstytucyj majowej t. j. dn. 3 maja. 1792 roku. Piątkowa premiera ukaże nam ten ruch ówczesnego amfiteatru ostatniego naszego króla z dworem, ożywiony przez znawcę epoki, jakim jest p. Wiśniowski. —Wspaniałą dekoracyę ówczesnego teatru maluje p. Czajkowski. Kostyumy do obu sztuk pomysłu pp. Z i A. Pronaszków. Rekwizyta opracowuje p. Bąkowski. W „Kazimierzu Wielkim", którego reżyseruje p. Jednowski, wystąpi cały personał teatru oraz zapewniło współudział Akadem. Koło Dramatyczne. Premiera w piątek.

 

Ilustrowany Kuryer Codzienny, 30-11-1916

 

Aby dodać komentarz prosimy o zalogowanie się.