15 października 1919

Wystawa architektoniczna Józefa Czajkowskiego w T. Z. S. P.

W salonach „Zachęty" zwraca żywą uwagę sala, zajęta szkicami i projektami architektonicznymi, do których dołączono projekty umeblowań i urządzeń wnętrzy domowych. Publiczność ma sposobność oglądać szereg wykwintnych pomysłów, których zrealizowanie dałoby nam prawdziwy wdzięk codziennego życia. P,. Józef Czajkowski od kilkunastu już lat znany jest w kolach artystycznych, zwłaszcza krakowskich, jako energiczny pionier „sztuki stosowanej", sztuki, która chce rozpowszechnić estetykę na wszystkie działy życia, która nie chce się zgodzić z tem, by obraz czy rzeźba, nabyte na wystawie „Salonów", sąsiadowała ze szpetotą mebli, sprzętów i całego urządzenia.

Myśl Czajkowskiego zwróciła się przedewszystkiem do architektury, zwłaszcza do budownictwa wiejskiego. Przeszłość zostawiła nam wzory naprawdę pięknych dworów i dworków, zrosłych w logiczną całość z naturą polską i polskim krajobrazem. Wzory te nie przemówiły, niestety, do wyobraźni i gustu budowniczych naszych z drugiej polowy XIX-go stulecia, którzy z zadziwiającą obojętnością na pierwiastki sojskie zapchali wsie nasze jakimiś dziwolągami pseudo-pałacykowymi, jakiś pstrokacizną wszelkich stylów i bezstylów. Czajkowski pognie w pomysłach swych wrócić do uroku polszczyzny. I w tem jest wielka jego zasługa. Dwór polski, jaki nam w szkicach swoich pokazuje, zachowuje tradycyę budownictwa ziemiańskiego. Jest prosty. Jest ładny. Prosi oko, by dłużej na nim spoczęto. Prosi ludzi, by w nim zamieszkali. To jest zasadnicza cecha, jaką projekt budynku mieszkalnego mieć powinien.

 

Niemniej gustowne i niemniej swoiście polskie, z obyczajowości naszej wysnute są pomysły wnętrzy i mebli Czajkowskiego, których kilka wzorów celniej-szych na stronie niniejszej podajemy.

 

a.u.

Tygodnik Ilustrowany, 01-02-1919

Aby dodać komentarz prosimy o zalogowanie się.