16 października 1919

Kultura

Kraków ogniskiem ruchu umysłowego Polski

Krakowski Klub artystów i Związek artystów plastyków rzuciły na wczorajszem posiedzeniu myśl zorganizowania w Krakowie polskiego ruchu umysłowego. Kraków ma się stać metropolią sztuki, Warszawa polityki.

 

Klub i Związek dążą do zrzeszenia wszystkich artystów polskich. Instytucye te zrzeszą malarzy i rzeźbiarzy, literatów, muzyków, architektów i artystów dramatycznych, ujmując nietylko duchową, ale i materyalną stronę.

Sztuka w prozie codziennego życia [ilustracja]

Karta żywnościowa m. Wilna, wykonana według rysunku. F. Ruszczyca. Na kuponach herby poszczególnych miast polskich. Jakże miło jest spojrzeć na tę kartę tak pięknie wykonaną i jak smutno gdy się przypomni nasze „Legitymacye", zwykłe szablonowe druki, bez żadnego wysiłku w kierunku piękna. Naszym władzom municypalnym „pro memoria".

Ilustrowany Kuryer Codzienny, 20-09-1919

Opieka — „Król szewcem".

Arcywesoła farsa w wykonaniu artystów wiedeńskich. Własność ajencji „Corso”.

Być królem, to znaczy:—umierać z nudów. Król Włodzimierz, władca państwa może i na tej ziemi istniejącego, nudzi się tym bardziej, iż jest zbyt młody na to, by miał kochanki. Zabawia się więc jak może. Pewnego dnia, przejeżdżając się po swem królestwie, ujrzał szyld jakiegoś szewca: — Włodzimierza Króla. „Mój Boże — wzdycha ukoronowany—jesteśmy jak bliźnięta, z tą jednak różnicą, iż on jest Królem przez duże „K“, a ja... przez małe!"

Największe honoraryum na świecie.

Caruso bawi znowu w Ameryce. Wielka Opera w Meksyku ofiarowała mu za występy gościnne dziesięciodniowe olbrzymią sumę 100.000 dolarów, co znaczy wedle obecnego kursu sześć milionów koron. Bodejto być śpiewakiem!

 

Ilustrowany Kuryer Codzienny, 20-09-1919

Spostrzeżenia i uwagi.

„Kurjer Poranny" w numerze z dn. 21-go b. ni., potępiając, zupełnie zresztą słusznie, jakieś dramidło detektywne, demonstrowane w „Olimpji", pisze: „Jest to zaiste budzenie złych instynktów u bezkrytycznej młodzieży, uczęszczającej do elektrycznych teatrów. Kinematograf może podejmować zadania o bardzo poważnem znaczeniu społecznem, jak np. sławny obraz demonstrowany w zimie w „Colosseum" p. t. „Nie zapomnijmy nigdy", lub na małą skalę to samo, zawarte w obrazie naszej krajowej wytwórni p. t. „Ochrana”.