22 lipca 1919

Kultura

Corso — „Sen o szczęściu".

Dramat nastrojowy, wytwórni „Nordisk“, własność ajencji „Corso" z W. Harrisonem i H. Gudrun w rolach głównych.

 

Następca książęcego tronu pokochał... tylko hrabiankę. Ani wuj—regent, ani rada ministrów pozwolenia swego na związek ten wszakże nie dają. Wobec tego książę, idąc drogą serca i honoru, zrzeka się tronu. Hrabianka, nic o tem nie wiedząc, dobrowolnie w czasie tym usuwa się ukochanemu z drogi, symulując samobójstwo.

Wanda Osterwina.

Młoda, lecz już dla sceny polskiej zasłużona artystka ta rozpoczęła karjerę artystyczną za dyrekcji dyr. Solskiego, w Krakowie, debiutując z powodzeniem w dramacie Przybyszewskiego „Dla szczęścia". Następnie występowała w Warszawie w pantomimę „Sumurum“, w roli tytułowej, w teatrze Nowości, poczem grywała na scenie wileńskiej; lecz bardzo krótko, gdyż dla poratowauia nadwątlonego zdrowia musiała odbyć kilkuletnią kurację zagranicą. Powróciwszy do kraju, zaagażowana została przez dyr. Szyffmana. Przed zajęciem przez wojska niemieckie Warszawy była zmuszona wyjechać wraz z wieloma innymi artystami do Moskwy, gdzie przez cały czas wojny pracowała na scenie polskiej.

Filharmonja: „Złamane szczęście”, „Rozkosze urlopu”.

„Złamane szczęście" jest filmą wytwórni rosyjskiej, ze słynnym Maksymowem w głównej roli. Własność „Polfilmy ".

 

Włodzimierz był poetą i marzycielem. Kochał nadewszysto kwiaty i ciche, ciepłe, jasne noce Rosji północnej. I kochał miłość. Nie kochał kobiety—lecz możność kochania.

Opieka — „Drugie ja".

Dramat psychologiczny wytwórni „Nordisk “, własność ajencji „ Corso ”, z W. Harrisonem w roli głównej.

 

Jest to utwór na tle robotniczym. Klemens Hagen, kowal, jest wiecznie niezadowolony z życia i nie może się pogodzić z niesprawiedliwością losu, który sprawia, iż on właśnie musi słuchać, a nie rozkazywać; że jest rzemieślnikiem— a nie panem.

„Burza" (obraz firmy Pathe).

Dramat, w którym kobieta subtelna i dobra gnie się pod ciężarem rzuconego na nią podejrzenia. Młody mąż prosi przyjaciela o towarzyszenie jego żonie do teatru. Pod wpływem wina i czaru młodej kobiety przyjaciel, używając podstępu, pragnie za wszelką cenę się dostać do pokoju Simony, lecz nagle wchodzi mąż, który nie zwracając uwagi na zaklęcia i przysięgi małżonki, kategorycznie żąda rozwodu, zabierając sobie syna, a jej zostawiając córkę.