14 sierpnia 1920

Olbrzymi motor elektryczny Galicyi zachodniej.

Gmina miasta N. Sącza, w której rękach znajduje się koncesya na budowę Zakładu wodno-elektrycznego Szczawnica-Jazowsko, odnawia przerwane wojną usiłowania zmierzające do podjęcia jego budowy. Elektrownia ta ma siłą wody Dunajca wyprodukować rocznie 100 milionów kilowatt - godzin prądu elektrycznego, który rozprowadzony siecią wysokiego napięcia po kraju, zasili główniejsze miasta, jak N. Sącz, Tarnów, Bochnia, Kraków, Zagłębie węglowe i osiągnie przez to skutecznie znakomity rezultat w dwu nader ważnych kierunkach: zmniejszy zużycie tak dziś jak i w przyszłości niezmiernie cennych materyałów jak węgiel i ropa w ilościach odpowiadających rocznie 20 000 wagonów węgla, może dalej dostarczyć odradzającemu się przemysłowi tak silnie poszukiwanej, a łatwo dostępnej i taniej energii motorowej.

 

Z tych dwu powodów posiada wolno-elektryczny Zakład jazowski bardzo doniosłe narodowo-gospodarcze znaczenie, które do znacznych urasta rozmiarów, jeżeli się zważy, że będzie on dopiero pierwszym krokiem na polu zużytkowania sil wodnych. Skoro się ujmie także i dalsze, będące do dyspozycyi w zachodnim Podkarpaciu Małopolski i połączy z okręgowemi elektrowniami Zagłębia węglowego, spalającemi odpadki kopalniane, uzyska się sprawnie i pewnie działający zespół, który zaważy już potężnie na naszem życiu gospodarczem.

 

Wedle wniosku, postawionego na jednem z ostatnich posiedzeń Sejmu warszawskiego, powstać ma dla celów budowy tego zakładu i jego eksploatacyi Towarzystwo akcyjne o kapitale zakładowym 35 milionów franków, z przeważającym udziałem Państwa.

 

Głos Śląski, 18-11-1919

Aby dodać komentarz prosimy o zalogowanie się.