18 stycznia 1921

Rosya a sprawa polska

 

Autor cytowanego wczoraj na łamach „Kuryera“ artykułu, o stosunkach rosyjsko-polskich z przedostatniej doby, reasumując w następnym numerze (wydawanej w Dąbrowie Górniczej) „Gazecie Polskiej” swe wywody, daje następujący pogląd ogólny na omawianą sprawę:

1) Rosya jednomyślnie uważa sprawę polską za swoją wewnętrzną;

2) jako maximum programu zgody uważa samorząd gospodarczy przy silnej bardzo kontroli rządowej;

3) w kwestyi szkolnej niewątpliwie dąży do utrzymania status quo ante, przy jednoczesnem wyzyskaniu inteligencyi polskiej, wychowanej przez szkołę polską, dla swych celów gospodarczych i politycznych,

4) obawia się samodzielności gospodarczej polskiej i chce, korzystając z okręgu wojennego, zrujnować przemysł polski, bądź go „przenieść” do rdzennej Rosyi,

5) stosowaniem pro foro extemo manifestów dwuznacznych — w rodzaju manifestu sierpniowego, przyciągnąć do siebie Słowian, stojących przy „spadkobiercach idei Jagiellońskiej” Habsburgach (odezwanie się i artykuły prasy rosyjskiej w tej mierze),

6) utrwalić rządy rosyjskie w Polsce, jak i Galicyi wschodniej,

7) nie cofać się nawet przed kolonizacyą rosyjską —jak to wyraźnie mówiono o Galicyi wschodniej, gdzie własność tabularna znajdująca się w rękach żydów, już została skonfiskowana, majątki polskie, których właściciele zbiegli, zostały zakwestionowane, majątkom kościelnym groziła konfiskata, a wszystko dla kolonizacyi wewnętrznej. (Obawa o Galicyę wschodnią straciła na szczęście aktualność).

Ilustrowany Kuryer Codzienny, 1915-07-14

Aby dodać komentarz prosimy o zalogowanie się.