18 października 1918

Kandydatura p. Jana Kucharzewskiego na prezesa ministrów polskich.

Coraz wyraźniej wyłania się kandydatura p. Jana Kucharzewskiego na prezesa ministrów. W kołach politycznych mówi się o p. Kucharzewskim, jako o kandydacie najzupełniej pewnym na stanowisko l kierownika przyszłego gabinetu. W związku z tern objaśnia się program polityczny p,. Kucharzewskiego, mnożą się też domniemania co do składu nowego gabinetu.

 

Przyszły premier sprzyja Lidze państwowości polskiej, która, jak wiadomo, od początku wojny działa pod hasłem zjednoczenia Królestwa Polskiego z Galicyą. To też Liga państwowości polskiej rozwija obecnie żywszą działalność, ażeby wejść w ściślejszy stosunek z przyszłym gabinetem. Ponieważ życzeniem Rady Regencyjnej fiesta ażeby dotychczasowy dyrektor departamentu stanu (książę Janusz Radziwiłł pozostał w dalszym ciągu na swem stanowisku, przeto ma nastąpić uzgodnienie programu p. Kucharzewskiego ze stanowiskiem ks. Radziwiłła, a następnie podporządkowanie się tego ostatniego polityce nowego prezesa ministrow.

Co zaś do składu przyszłego gabinetu, to zajdą w nim pewne zmiany, jednak nieznaczne. W kołach politycznych wymieniają jako pewnych: ministra wyznań i oświecenia p. Ponikowskiego. ministra spraw wewnętrznych p. Steckiego, ministra handlu i przemysłu p. Broniewskiego, ministra zdrowia publicznego, opieki społecznej i ochrony pracy d-ra Chodźkę i ministra skarbu d-ra Steczkowskiego. Minister rolnictwa i dóbr koronnych Dzierzbicki podał się nie tylko formalnie, ale i z przyczyny natury zasadniczej do dymisyi, nie wejdzie więc do przyszłego gabinetu. Jako następca p. Dzierzbickiego wymieniany jest poważnie p. Józef Targowski, członek Klubu monarchiczno-konstytucyjnego.

 

Praca: tygodnik polityczny i literacki, ilustrowany, 22-09-1918

Aby dodać komentarz prosimy o zalogowanie się.