15 października 1919

Porady

Smalec chiński?

Ministerstwo żywnościowe donosi urzędowo, że w krótkim czasie nadejdzie do Niemiec smalec chiński. - Przed wojną nie używaliśmy tego smalcu, ponieważ jest w kolorze swym nieładny, a po drugie zaś z powodu tuchenia świń w Chinach rybami, wskutek czego ma on przysmak tranu. Do pieczenia i gotowania można go używać tak jak jest, do smarowania chleba trzeba go przesmażyć z cebulą.

 

Dziennik Śląski, 26-04-1919

Jak się pozbyć wąsionek z kapusty?

Niezawodnym środkiem na wytępienie wąsionek obsiadających kapustę jest podobno woda, w której przez 24 godziny moczyły się pomidory. Znaczniejsze nawet obszary, oblewane tym płynem, uratowano od zagłady.

 

Dziennik Śląski, 21-09-1918

Nazwa marmelady

Nazwa marmelady, produktu w czasie wojny niesłychanie ważnego w państwach centralnych, zapożyczona jest z języka hiszpańskiego, a może portugalskiego. W tych językach marmelada oznacza powidełka z pigwy, która nazywa się u nich marmelo lub mermelo. Ostatni wyraz pochodzi z łacińskiego melimelum, a ten jest odpowiednikiem greckiego melimelon. Nazwa grecka i łacińska oznacza pewien gatunek jabłek, słodkich, jak miód. Ale hiszpański poeta w I wieku po Chrystusie, Martialis, zna też pod nazwą melimelu konfiturę z pigw na miodzie, o której z Galena wiemy, że bywała zaprawiana imbirem, białym pieprzem i octem i służyła do podniecania apetytu. Tenże Galen donosi, że

Powideł owocowych nie gotować w ocynkowanych kotłach żelaznych!

Zauważono często, że przy gotowaniu owocu w ocynkowanych kotłach żelaznych, zwłaszcza w uszkodzonych, przez oksydowanie ocynkowania tworzą się kwasy owocowe i sole cynkowe. Sole te zatruwają powidła owocowe, które przez to stawaja się niemożliwe do spożywania. Ponieważ w wielu okolicach Niemiec wskutek obłożenia aresztem kotłów mosiężnych i koprowych ludność używa ocynkowane kotły żelazne, zwraca się ponownie uwagę na wielkie niebezpieczeństwo i przestrzega się usilnie przed używaniem takich kotłów.

 

Dziennik Śląski, 11-06-1918

Tłuszcz rybi.

Narządy trawienia leszcza, lipienia, okonia, pstrąga tęczowego, sandacza, stynki (sniarowy) i szczupaka zawierają znaczne ilości tłuszczu, które łatwo uzyskać można gotując ryby w wodzie i pozostawiając je tak przez cały dzień, aby tłuszcz osadził się na wierzchu. Jelita większych ryb zaleca się przed gotowaniem rozciąć, przepłukać i pociąć na kawałki. Z mniejszych ilości jelit lepiej tłuszcz wysmażyć. Tłuszcz odpowiednio przerobiony, służyć może jako olej do potraw. Wydział wojenny dla podziału oleju i tłuszczu roślinnego i zwierzęcego w Berlinie (N. W. 7. Unter den Under. 68 a) zakupuje tłuszcz rybi ponad 4 kg., łacąc za kilogram z opakowaniom 3,50 nik., nie ponosi atoli kosztów przesyłki.

 

Dziennik Śląski, 26-02-1918