1 października 1920

Moda – szlafroki.

Nr. 11 r. Ranna suknia z batystu lub kreponu, składająca się ze spódnicy i matinki.

 

Spódnica gładka; z przodu i naokoło spódnicy mała falbanka z batystu białego.

 

Kimonowa matinka wycięta w zęby, jak dół spódnicy, zakończona taką samą falbanką. Wstążkami wiąże się przód i boki, które są bez szwów.

 

Nr. 12. Szlafrok kreponowy biały. Spód ma formę princesse, bez rękawów, otwarty w karo; z wierzchu żakiet otwarty z materyału w groszek lub w kwiaty; naokoło falbanka batystowa lub koronkowa. Żakiet z tyłu jest ścięty w ten sposób, że baskina tworzy szpice po bokach.

 

Nr. 13. Szlafrok z perkalu w deseń. Szew z tyłu; cały szlafrok składa się z dwóch części, biorąc całą szerokość materyału, trzeba wziąć dwie długości, licząc od ramiom. Pasek z wstążki, przyszyty do sztywnego paska, przechodzi z przodu i z tyłu pod materyałem.

 

Nasz Dom (tygodnik mód i powieści), 04/10-07-1914

Aby dodać komentarz prosimy o zalogowanie się.