17 września 1921

Fenomen zaćmienia Wenus

przez księżyc można było doskonale w dniu 2 lipca b. r. obserwować w Konstantynopolu, jak w niektórych innych miejscach również zjawisko, które Turcy powszechnie uważają jako szczęście przynoszący omen. Przy tej sposobności zwraca uwagę „Morning Post” na to, że księżyc na nowiu z srebrzystą gwiazdą między obu rogami, od XIII wieku już uznany jest jako wojskowy i religijny emblemat u Otomanów. Wprawdzie cześć dla półksiężyca w tradycyi ludów tego kraju jest znacznie dawniejszą. Sięga ona w rzeczywistości lat przeszlo 2000 z górą, poczyna się bowiem od 339 r. przed Chrystusem. Podówczas bowiem nagie pojawienie się, księżyca w noc nieslychanie ciemne zdradziło zbliżanie się wojsk macedońskich. I tak to wojennej przysłudze zawdzięcza on, że został wyniesionym do rzędu symbolu potęgi bizantyńskiej.

 

Ilustrowany Kuryer Codzienny, 02-05-1921